हरि चौधरी,
काठमाडौं – हिन्दू धर्म, जो पूर्वी एशियाको एक प्रमुख धार्मिक परम्परा हो । यस धर्मको उत्थान अत्यन्त प्राचीन कालमा भएको मानिन्छ। यसका इतिहासलाई चार युगमा विभाजित गर्न सकिन्छः सत्ययुग, त्रेतायुग, द्वापरयुग र कलियुग।
हिन्दू धर्मको आदिकाल म्हटिएको वेदहरूको समयमा जान्छ। वेदहरू धर्मिक ग्रन्थहरू होइन, बरु संग्रह र विज्ञानका प्रतीक मानिन्छ। वेदहरूको विभिन्न भागहरू छन् जसमा रिगवेद, यजुर्वेद, सामवेद र अथर्ववेद सामेल छन्। यसका साथै, उपनिषद्हरू ध्यान, ध्यानयोग र आध्यात्मिक ज्ञानका विषयमा थाहा पाउँछ।
वेदको पछि उपनिषदहरूको विकास भइरहेको थियो, जसले आध्यात्मिक तथ्यको महत्वपूर्ण अध्ययन गरेका थिए। यसको पछि भगवान श्रीकृष्णको महाभारतको गीता आएको थियो, जसले मानवतामा धर्म, कर्म र योगको महत्वलाई बुझाउँछ।
धर्मको प्रतिष्ठा र विस्तारका साथै गुप्त साम्राज्यको समयमा पुराणहरूको लेखनकला विकसित भएको थियो। महाभारत रामायणका कथाहरू पनि हिन्दू धर्मको महत्वपूर्ण हिस्सा बनेका छन्, जसमा धर्म, कर्म, नैतिकता र मानवियताका प्रति जनतामा जागरूकता प्रदान गरिएको छ।
हिन्दू धर्मको इतिहासमा गौतम बुद्धको आगमन अत्यधिक महत्वपूर्ण घटना मानिन्छ। बुद्धको उपदेशले ध्यान, नैतिकता र दयालुताको महत्वलाई बुझाउँछ। उनको शिक्षाहरूले हिन्दू धर्ममा महत्वपूर्ण परिवर्तन गरेको थियो, जसले धार्मिक संकरणको अवस्थामा परिवर्तन गरेको थियो।
मध्ययुगको कालमा, भक्ति आन्दोलनका साथै, सन्त र साधुहरूले धर्मको अवश्यकता र मार्गमा महत्वपूर्ण परिवर्तन गरेका थिए। कबीर, सूरदास, तुलसीदास, नामदेव, चैतन्य महाप्रभु जस्ता धार्मिक विचारकले धर्मको नयाँ दिशा देखाए।
बिश्वयुद्धपछि, भारतमा स्वतन्त्रता संग्राम भएको थियो, जसले धर्मको भन्दाफस गरेको थियो। धर्मका मुद्दाहरू स्वतन्त्रता आन्दोलनमा एक महत्वपूर्ण भूमिका निभाएका थिए।
यसकै रूपमा, हिन्दू धर्म समृद्ध धार्मिक इतिहासको धरोहर हो। यसको विकासमा अत्यधिक समयपनि लागेको छ, जसले यसको महत्व र गहिराइलाई प्रतिष्ठा गराएको छ।


0 comment